ทำยังไงดีครับ..เมื่อนักเรียนชายเดินเข้ามาบอกรักผม

 

 

 

เหนื่อยอ่อนจากพิษไข้มาหลายวัน   อาจจะเพราะไม่ได้นอนมาหลายคืน  ดวงตาของพี่ที่มองต้นในวันนั้น  คงไม่ค่อยมีประกายสดใสเท่าไหร่  แต่ต้นรู้มั้ยครับ  เพียงแค่ไหนเห็นหน้าต้น  พี่ก็ยิ้มให้กับความน่ารักของต้นเสมอ  ลืมความป่วยไข้ได้ในฉับพลัน

 

 

แต่รอยยิ้มของพี่ไม่ได้เจือความเจ็บปวดอย่างที่ต้นคิดสักหน่อย ความเจ็บปวดของพี่หายไปเสมอเพียงแค่ได้เห็นรอยยิ้มที่สดใสอยู่ในแววตาของต้น

 

 

ดวงตาคู่เล็กๆ  แต่กลับแบกความรู้สึกหลากหลายอย่างไว้เกินว่าเพื่อนๆในวัยเดียวกัน เพียงเพราะคำว่า " ครอบครัว "

 

 

.................................................

 

 

นอนอยู่ในห้องสี่เหลี่ยม บนเตียงแคบๆ  นับเป็นห่วงเวลาที่ดีอีกช่วงหนึ่ง  เพราะได้ปล่อยใจให้ว่าง  ทบทวนและนึกถึงเรื่องราวต่างๆ  ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต  มีทั้งสุข  ทุกข์  เศร้า  เสียใจ  ดีใจ  ประทับใจ  และครั้งนึงก็เคยเก็บกดความรู้สึก ( รัก )  บางอย่างไว้ลึกสุดหัวใจ

 

 

ความรู้สึกดีๆในชีวิตตอนนั้น  ก็เพียงแค่ได้ยินเสียงของต้น   คนที่ไม่เคยต่อว่า  ไม่เคยทำให้รู้สึกผิดที่ไม่ได้ส่งข่าวไปบอกว่าตัวเองป่วย

 

 

สำหรับชีวิตพี่  ต้นเป็นคนที่อบอุ่นจริงๆ รู้มั้ยครับ   อาจจะเป็นคนดีหรือไม่ดีในสายตาใครๆ  แต่ลึกๆในใจของพี่ ต้นเป็นที่สุดของความรู้สึกดีๆมวล

 

 

พี่รู้ว่าต้นจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง  ต้นจะเป็นความภาคภูมิใจในชีวิต  ขอบคุณที่ต้นรักและมอบความผูกพันให้พี่  ขอบคุณที่ต้นไม่เคยทำอะไรให้พี่รู้สึกว่ารำคาญใจ

 

 

พี่รู้บางครั้งพี่ยุ่งวุ่นวายกับงานหรืออะไรหลายๆอย่าง  จนไม่มีเวลาที่ส่งข่าวถึงต้น  แต่ต้นก็ไม่เคยน้อยใจพี่เลยสักครั้ง  กลับมีแต่ความห่วงใยส่งกลับมาให้แทน  ความห่วงใยที่ต้นมอบให้ พี่ซึ้งใจและอบอุ่นเสมอ

 

 

ดอกรักในใจของเรา  พี่อยากให้ผลิบานตลอกไปได้มั้ยครับ  ให้งดงาม  ถึงแม้ไม่ค่อยได้รดน้ำ  พรวนดิน  แต่ก็อยากให้งดงามรักษาน้ำใจข้างในกันเสมอ  เหมือนเราอยู่ใกล้กัน  พี่อยากจะบอกต้นนะครับว่า  ทุกลมหายใจของพี่  ไม่เคยคิดถึงใคร...มากไปกว่าต้น

 

 

 

.................................................

 

 

 

ต้นจะรู้บ้างหรือเปล่า  ว่าพี่มีความสุขมากแค่ไหนเวลาที่เราได้อยู่ด้วยกัน  พี่ชอบจ้องมองดูต้น  พี่ชอบมองตาต้น  พี่ชอบมองดูต้นเวลาต้นนอนหลับ ต้นเหมือนเด็กที่ไร้เดียงสา

 

 

พี่อธิบายความรู้สึกที่มีต่อต้นออกมาได้ไม่มากนักหรอก  เพราะมันอิ่มเอมอยู่ในหัวใจ  ถ้าไม่เกิดกับใครก็คงไม่รู้  ว่าการที่ได้อยู่ใกล้ชิดคนที่เรารัก  ตื่นขึ้นมาในตอนเช้าแล้วได้เจอคนที่เรารักเป็นคนแรกมันวิเศษแค่ไหน

 

 

พี่ชอบนอนใกล้ต้น ซบกับอ้อมกอดอันอบอุ่น  นอนฟังเสียงลมหายใจของต้น  ต้นจะรู้มั้ยพี่อุ่นในหัวใจจัง

 

 

วันนี้พี่อยากตอบคำถาม  ที่ต้นเคยถามพี่ว่า " ทำไมพี่ถึงรักต้น ต้น  เด็กผู้ชายที่แสนจะเป็นคนธรรมดา  ไม่มีรูปโฉมใดสะดุดตา  ไม่มีทรัพย์สินเงินทอง "

 

 

นั้นซิ..พี่ก็เคยถามตัวเองนะว่าทำไมถึงรักต้น  ทั้งๆที่พี่เคยบอกกับตัวเองแล้วว่าจะไม่มีความรักอีก  แต่กลับมาพ่ายให้กับเด็กผู้ชายคนหนึ่ง  และทั้งๆมีคนเข้ามาในชีวิตที่เพรียบพร้อมกว่าต้นหลายๆคน

 

 

ต้นไม่เคยรู้เลยหรือไง  ถ้าหากพี่จะรักใครสักคน  พี่รักก็เพราะความที่เค้าเป็นคนอย่างไร  มากกว่าเค้ามีอะไร

 

 

หากพี่จะมองใครสักคน  พี่จะมองคนๆนั้นด้วยใจ มากกว่าด้วยตา  เพราะหลายต่อหลายครั้งที่ใจพี่มักจะเห็นในสิ่งที่ตามองไม่เห็น  และต้นก็มีในสิ่งที่ตามองไม่เห็น

 

 

พี่ตอบคำถามพี่ไปแล้ว  คราวนี้พี่ถามกลับบ้างว่าเมื่อไหร่  " ต้นจะโตสักที " เด็กน้อยของพี่